
Bu yaşıma geldiğimde ancak öğrendim ki, insan en büyük kazığı sevdiklerinden güvendiklerinden kıymet verdiklerinden yiyor.
Ya da onlardan yediği kazık fena koyuyor. Sert vuruyor, can yakıyor, öfke uyandırıyor.
İsyan ettiriyor...
Öte yandan bir Pollyanna hayalciliği ile bunlar hiç yaşanmamış olsa diyorsun.
Zaman geri gitse, yeniden bir şans versem diyorsun.
Oysa hiç bir şey değişmeyecek...