Annesi erkek...




Oldum olası hayvanları çok sevmişimdir. Koşullar uygun olunca, her türlü hayvanı besleme fırsatı da bulabildim. Tabi evcil olanları. Sokak köpekleri ise listenin başında gelirdi her zaman. Peşinden ise kedicikler. Köpekler garip hayvanlardır. Sadakatleri sevgilerini aşmış inanılmaz canlılardır.


Aslında kediler nankör denilse de onların da kendilerince bir çok güzel özellikleri var. Tüm canlılar nedense küçükken çok daha sevimli, şirin ve güzeldir. Hayatta kalmak için belki de en büyük ve tek silahları bu güzellikleridir.

Yine garip bir şekilde, beslediğim kedi ve köpeklerin çoğunluğu dişi idi. Kediciklerimden birine ebelik - annelik bile yapmıştım. E insan büyüse de yürek kolay büyümüyor, içinizdeki çocuk hep yaşıyor. Bu anlamda çocuk yüreğim kendi çocuklarımın da hayvan beslemesine hep sıcak baktı.

İşte oğlum bir süredir bir köpek besliyor. Köpek dedimse, kocaman bir şey oldu. Ona zaman zaman kulübeler bozup yapıyoruz birlikte. Tabi ki hayvan besleyen her insanın bildiği gibi sevecen bir dostlukları var. E köpek de depremde birkaç kez bizi uyarmadı da değil hani.

Geçen gece bir ses bir çığlık duydum. Bir yavru köpek feryadı idi. Uzun sürdü, dayanamadım araştırdım. Bir sokak ötede, çöp tenekesinin yanına kedilerden korkusuna büzülmüş kara bir minik köpek. Dayanamadı yüreğim, aldım onu bizimkinin kulübesine getirdim.

O yavrucak anne şefkati ve sıcaklığı arıyordu. Bizim köpeğimiz ise erkek. Önce garipsedi onu. Sonra kulübesinde ve koynunda bu garip yavrucuğa yer açtı. Bağrına bastı. Sarmaş dolaş, can ciğer kuzu sarması oldular. O kadar ki, yerinde duramayan köpeğimiz şimdilerde kulübeden ayrılsa, minik avazı çıktığı kadar bağırıyor ve bizim babalık köpeğimiz geri dönüp onu sarıp sarmalıyor.

Eskiden beri biraz özel bir cins olduğu için köpeğimizin talibi çok. E yavru da bizimkinin rengince cinsince gibi. O yüzden ilgi de çekiyor. Birisi geldi geçenlerde dedi ki: “Yavrusu erkek mi köpeğinizin?” Güldüm. Bakmak bile aklıma gelmemişti ama, bildiğimi söyledim: “Yavruyu bilmiyorum ama, Annesi erkek

Adam şaşkın şaşkın yüzüme bakıyordu. İzah etmedim hiçbir şey ona. Gülümsedim sadece. Bu söz hoşuma gitmişti ama aynı zamanda da düşünme fırsatım oldu. İnsanlar bazen öz evlatlarını terk edebiliyorlar. Oysa bir erkek köpek bir başka köpeğe annelik yapıyor.
Gerçi duymuşsunuzdur. Birçok canlı diğer canlılara annelik yapar. Ama bir genç köpeğin -ki o daha baba da olmadı. Bir başka köpeğe annelik yapması çok hoş geldi bana ve paylaşayım istedim.

Evet bizim şimdi minik bir köpeğimiz daha var ve ANNESİ ERKEK...

....................
(Not1:yıllar önce kaleme aldığım bir yazıdır.
Not2: anneannem çok üzüldüğü zamanlar da "ah köpek annelik ah!" derdi. şimdi onu daha iyi anlıyorum.)
Bu yazıyı paylaş: :

4 Yorum var:

  1. Biliyor musunuz yazıyı okurken dün sabah izlediğim bir haber geldi aklıma. Bir bebeğin çöp kutusunda bulunduğunu filan söylüyordu.

    Ne yazık kendini kainatın efendisi addeden insanın bir köpek kadar vicdana sahip olamaması.

    Ve şunu da söylemek istiyorum. Ben hayvan bakmayı beceremem hiç. Kendine bile bakamayan bir insan olarak bunu normal karşılıyorum :) Severim hayvanları (ama uzaktan :D) ama hiç sizin kadar merhametli olamadım mesela onlara karşı. Takdir ettim, tebrik ettim, onlar adına teşekkür ettim. İyi ki sizin gibi insanlar hala var.

    YanıtlaSil
  2. ne diyolardı, hayvanları sevmeyen insanları sevemez... di galiba

    YanıtlaSil
  3. @Mrs. Curiosity: Sevmek gerek. Hayvanlar bazen bize insanlığı öğretiyor inanın. Unuttuğumuz insanlığımızı. Teşekkürlerimle...

    YanıtlaSil
  4. @Kediye Kafa Atan Psikopat Fare: Sosyal mesajı aldım:) Fareleri de sevelim, koruyalım, yaşatalım:))) Şaka, şaka. Tabi ki hayvan sevgisi, insanı sevgisizliğe, düşmanlığa giden yoldan çeviren çok özel birşey. Haklısın.

    YanıtlaSil

Buraya yorum yazabilirsiniz. Niye yazmıyorsunuz?

Çok okunan yazılar